La bellezza unica dei mulini verticali di Nashtifan, in Iran

La bellezza unica dei mulini verticali di Nashtifan, in Iran

La capacità di adattarsi alle condizioni ambientali e meteorologiche più disparate è sempre stata una caratteristica vitale nel comportamento dell’uomo, fin dalle epoche più antiche. Lo dimostra ad esempio il villaggio iraniano di Nashtifan, dove in epoca persiana furono realizzati i primi mulini della storia, in grado di sfruttare le disastrose tempeste di vento che colpiscono la zona.

I persiani furono i primi a comprendere che costruendo delle strutture in grado di produrre energia cinetica tramite la forza del vento, avrebbero potuto far lavorare le macine per produrre la farina o azionare i pozzi d’acqua senza l’intervento umano. Questi primi, rudimentali, mulini risalgono addirittura al V secolo d.C secondo il National Geographic, e solo successivamente si diffusero anche in altre parti del mondo.

I mulini di Nashtifan sono ancora oggi funzionanti, ma sono diversi rispetto a quelli a cui siamo abituati. Come spiegato in questo pezzo di Atlas Obscura, le ventole per sfruttare l’energia del vento non sono costruite su un lato della struttura, sistemate su una ruota, ma sono poste verticalmente rispetto a un’asse che trasmette l’energia cinetica alla parte meccanica del mulino, che si trova al di sotto delle ventole. La parte motrice del mulino, insomma, veniva costruita sul tetto della struttura.

Questa caratteristica non è casuale: come dicevamo, la zona in cui si trova il villaggio di Nashtifan—che tradotto significa “grande tempesta“—si trova nella parte nordoccidentale dell’Iran, un’area colpita tutto l’anno da forti tempeste di vento, i cui venti soffiano anche a più di 100 chilometri orari, rendendo molto difficoltosa la vita all’esterno.

Le mura delle città, quindi, venivano costruite molto alte (anche 20 metri di altezza), perché servivano a schermare il più possibile la città dalle tempeste. Ed è proprio per questo motivo che i mulini venivano costruiti in cima alle mura, cercando di sfruttare il vento senza che questo danneggiasse altro.

La struttura di questi mulini, ovviamente, non è particolarmente funzionale: visto che l’asse è verticale, la rotazione delle pale avviene orizzontalmente, e per questo è capace di sfruttare l’energia del vento solo a metà. Visto che uno dei lati è sempre esposto controvento, a differenza dei mulini europei.

#نشتیفان نَشتیفان یکی از شهرهای استان خراسان رضوی در جنوب شرقی شهرستان خواف ایران است. شهر نشتیفان درحاشیه جاده قاین واقع شده و دارای آسیاب‌های بادی قدیمی است که با نامِ آس‌بادهای نشتیفان و از بادهای ۱۲۰ روزهٔ سیستان نیرو می‌گرفتند ✅جغرافیا این شهر یکی از مراکز تولید عمده نهال در منطقه و حتی در سطح کشور می‌باشد. ✅پیشینه تاریخی قصه عامیانه در مورد ریشه نام این شهر این است که عبارت نشتیفان ترکیبی است از دو کلمه «نش» که محلی شده «نیش» کنایه از نیش کژدم که به وفور در نواحی گرم و خشک به خصوص نشتیفان یافت می‌شود و «تیفان» که محلی شده «توفان» یا همان وزش بادهای موسمی است که در تمام ایام سال این منطقه را به لحاظ موقعیت جغرافیایی ممتاز گردانده و ساکنین آن را چندین هزار سالیست به فکر تأسیس آسیاب بادی‌های معروفش در جهت بهره‌برداری از این جریانات هوایی نموده. نشتیفان شهری است قدیمی که دست‌کم در شش سده گذشته با همین نام خوانده می‌شده‌است. شهر نشتیفان در اوایل قرن نهم هجری شناخته شده و معمور بوده‌است. همچنین قبرستان‌هایی به شیوه مقبره‌های زرتشتیان باستان اطراف شهر را فرا گرفته که بعضی از ساکنین معتغدند عده‌ای از فرزندان و نوادگان پادشاهان سلسله اشکانیان (که اتفاقاً در خراسان بر ایران حکمرانی می‌کردند) در آنها نهفته‌اند (که البته در خواف نیز این گورستانها بسیار است و به همین دلیل در بعضی کتب تاریخی نام اصلی آن «خواب» نیز آمده‌است) و دسته‌ای دیگر معتقدند در گذشته برای ایمن نگه داشتن شهر از حملات و تجاوزات احتمالی در اطراف شهر بزرگان آن را تدفین می‌نموده‌اند تا به اصالت و درستی مردمان آن اشاره کنند. مسجد جامع شهر نیز که به سبب عنایت شیخ زین الدین تایبادی و به دستور پیر احمد خوافی به غیر از هراتو بغداد در نشتیفان نیز تأسیس و به رغم استفاده اهالی آن به یکی از آثار گرانبهای باستانی مبدل گردیده نشان از اهمیت فرهنگی این شهر در گذشته‌های نه چندان دور می‌دهد. پیش از استقلال افغانستان و سپس استقلالهرات در سال ۱۲۴۹ ه‍.ق از ایران نشتیفان به همراه سایر توابع خواف از بلوک هرات بشمار می‌آمده و پس از آن به تابعیت مشهد یعنی خراسان کنونی درآمد #nashtifan #بریم_نشتیفان

A post shared by kadbanooye.nashtifani (@kadbanooye.nashtifani) on

Nell’odierno villaggio di Nashtifan questi antichi mulini si possono ancora ammirare, perfettamente funzionanti. Se ne contano una trentina, tutti posizionati nella parte meridionale del paese, dove le antiche mura sono ancora in piedi.

. آسباد، سازه‌ای است که با نوازش باد می‌چرخد؛ می‌چرخد تا از گندم، آردی حاصل شود به مدد نوازش‌ بادهای? کویری?. و چه زیبا مردمان خطه کویر از سال‌های دور بادهای تند کویری را رام کردند و از قدرتش برکت بر سر سفره خانواده بردند. هنوز هم تعداد انگشت شماری از آسباد‌ها در منطقه تاخت و تاز بادهای ۱۲۰ روزه به خصوص شهر نشتیفان خراسان رضوی زنده‌اند و گندم آس می‌کنند. آسبادهای نشتیفان، نشتیفان، خراسان رضوی? ? @masood_targol . ?https://goo.gl/XJE6S1 #baniboom#iran#iran_touring#ecotourism#razavi_khorasan#nashtifan#windmill#nashtifanwindmills#nashtifan_windmills#travel#tourist#tourism#khorasan_is_beautiful #بانی_بوم#ایران#ایرانگردی#گردشگری#بومگردی#خراسان_رضوی#نشتیفان#آسباد#آسبادهای_نشتیفان#سفر#گردشگر#توریسم#خراسان_زیباست

A post shared by Ecotourism بومگردی بانی بوم (@baniboomgroup) on

Questi mulini rappresentano la storia dell’Iran: sono dei reperti storici unici al mondo, e nel 2002 il governo li ha dichiarati Patrimonio della nazione.

آسبادهای نشتیفان

A post shared by @ nashtifan on

Immagini: Copertina